Σοφία Δημητρίου

Ονομάζομαι Σοφία Δημητρίου και για πολλά χρόνια ζούσα με την αίσθηση ότι η ζωή είναι κάτι που πρέπει απλώς να αντέξεις. Στα νεανικά μου χρόνια έμαθα να είμαι υπεύθυνη, συνεπής και προσαρμοστική. Δεν με δίδαξε κανείς όμως πώς να αναγνωρίζω τις εσωτερικές μου ανάγκες ή πώς να διαχειρίζομαι τα συναισθήματά μου χωρίς ενοχή. Μεγαλώνοντας, συνήθισα να μετράω την αξία μου μέσα από την αποδοτικότητα και τη χρησιμότητα. Όσο περισσότερο προσέφερα, τόσο περισσότερο ένιωθα ότι υπάρχω. Αυτή η στάση, αν και κοινωνικά αποδεκτή, με απομάκρυνε σταδιακά από τον εαυτό μου. Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα κενή, χωρίς να μπορώ να εξηγήσω το γιατί. Η προσωπική ανάπτυξη μπήκε στη ζωή μου όχι ως ξαφνική αποκάλυψη, αλλά ως ανάγκη επιβίωσης. Έφτασα σε ένα σημείο όπου η εσωτερική μου κόπωση δεν μπορούσε πλέον να αγνοηθεί. Άρχισα να αναρωτιέμαι τι σημαίνει να ζεις συνειδητά και όχι μηχανικά. Αυτά τα ερωτήματα με οδήγησαν στην αυτοπαρατήρηση. Μέσα από την ενασχόληση με την αυτογνωσία κατάλαβα ότι η εξέλιξη δεν είναι βελτίωση χαρακτήρα, αλλά κατανόηση. Έμαθα να αναγνωρίζω πότε λειτουργώ από φόβο και πότε από επιλογή. Αυτή η διάκριση άλλαξε ριζικά τον τρόπο που αντιμετωπίζω τον εαυτό μου και τους άλλους. Η προσωπική ανάπτυξη με δίδαξε επίσης να αποδέχομαι την ατέλεια. Να μην απαιτώ από τον εαυτό μου να είναι συνεχώς δυνατός ή σταθερός. Η εσωτερική ευελιξία έγινε βασική αξία στη ζωή μου. Δεν προσπαθώ πλέον να ελέγχω τα πάντα, αλλά να κατανοώ όσα συμβαίνουν μέσα μου. Η γραφή προέκυψε ως φυσική συνέχεια αυτής της διαδικασίας. Μέσα από τα κείμενά μου οργανώνω τις σκέψεις μου και δίνω μορφή σε εμπειρίες που διαφορετικά θα έμεναν ασύνδετες. Γράφω για ανθρώπους που νιώθουν κουρασμένοι χωρίς προφανή λόγο και αναζητούν έναν πιο ήπιο τρόπο ύπαρξης. Πιστεύω βαθιά ότι η προσωπική ανάπτυξη δεν είναι προορισμός, αλλά στάση ζωής. Είναι η επιλογή να παραμένεις παρών, ειλικρινής και ανοιχτός στη συνεχή εσωτερική μεταμόρφωση.